Get Adobe Flash player

Τρίτη Ηλικία

 

 

Επίδραση των προγραμμάτων άσκησης με αντίσταση στη μυϊκή δύναμη των κάτω άκρων των ηλικιωμένων και τη λειτουργική τους ικανότητα

Η γήρανση αποτελεί μια φυσιολογική εξελικτική διαδικασία που χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια της νευρομυϊκής λειτουργίας, μείωση της φυσικής δραστηριότητας, απώλεια της λειτουργικότητας και αυξημένο φόβο και κίνδυνο πτώσεων. Η αδυναμία των κάτω άκρων θεωρείται ένας σημαντικός παράγοντας για τις προαναφερόμενες απώλειες. Παρόλο που η συστηματική άσκηση δεν αναστέλλει τη διαδικασία αυτή, είναι δυνατό να την επιβραδύνει. Σε αυτή την ανασκόπηση εξετάστηκε (1) εάν η εφαρμογή προγραμμάτων άσκησης με αντίσταση μπορεί να επηρεάσει τη μυϊκή δύναμη των ηλικιωμένων, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα κάτω άκρα, να βελτιώσει τη λειτουργικότητά τους και κατά προέκταση την ποιότητα ζωής τους (2) ποιες παράμετροι διαφοροποιούν τις επιδράσεις της εφαρμογής των παραπάνω πρωτοκόλλων. Βρέθηκε ότι η άσκηση μπορεί να συμβάλει στους παραπάνω στόχους, με την προϋπόθεση την αξιολόγηση των επιμέρους παραγόντων προς αποφυγή τραυματισμών. Εφαρμογή συνδυασμένου πρωτοκόλλου δύναμης και ισχύος (1 φορά την εβδομάδα ασκήσεις ποικίλης αντίστασης με υψηλή ταχύτητα μικρής διάρκειας και 1 φορά την εβδομάδα ασκήσεις εκπαίδευσης της λειτουργικής ικανότητας) σε ηλικιωμένους 65-84 ετών είναι εξίσου αποτελεσματική με ένα έντονο πρόγραμμα άσκησης υψηλής αντίστασης 2 φορές την εβδομάδα.

[Καπαγερίδου Σ. (2010) Επίδραση των προγραμμάτων άσκησης με αντίσταση στη μυϊκή δύναμη των κάτω άκρων των ηλικιωμένων και τη λειτουργική τους ικανότητα. Φυσικοθεραπεία 13(1):30-36.]

Αρχή της σελίδας

Γνωστικοί παράγοντες και πρόληψη των πτώσεων

Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης και ισορροπίας αποτελούν σημαντικό κομμάτι για την πρόληψη των πτώσεων της τρίτης ηλικίας, νέα έρευνα όμως έρχεται να υποδείξει το ρόλο των γνωστικών παραγόντων στην πρόκληση των πτώσεων. Αμερικανοί ερευνητές βρήκαν ότι η αδυναμία να δοθεί προσοχή στη βάδιση σε καταστάσεις στις οποίες το άτομο εκτελεί παράλληλα και άλλη σύνθετη δραστηριότητα αποτελεί ισχυρό προγνωστικό παράγοντα για την πρόκληση των πτώσεων. Ωστόσο σε πιο απλές δραστηριότητες (π.χ. απλό μέτρημα), οι κινητική ικανότητα και ατομικοί παράγοντες ασκούσαν ισχυρότερη επίδραση στη σταθερότητα της βάδισης. Οι 75 συμμετέχοντες στην έρευνα δεν έπασχαν από γνωστική ή νευρολογική βλάβη. Η αποκατάσταση με τη συμπληρωματική βελτίωση δύναμης και ισορροπίας με γνωστικούς παράγοντες είναι δυνατό να βελτιώσει σημαντικά την ικανότητα βάδισης σε καταστάσεις πολλαπλών δραστηριοτήτων

[Hall CD et al. (2011) Cognitive and motor mechanisms underlying older adults' ability to divide attention while walking. Physical Therapy; 91: 1039-1050].

Αρχή της σελίδας

Η άσκηση ως μέτρο πρόληψης των πτώσεων στους ηλικιωμένους

Η άσκηση αποτελεί μέτρο πρόληψης των πτώσεων στους ηλικιωμένους. Σύμφωνα με τις νέες κλινικές οδηγίες της Βρετανικού και Αμερικανικού Συλλόγου Γηριατρικής, θα πρέπει να ξεκινούν άσκηση, σε αντίθεση με πριν, με συνδυασμό μέτρων ελέγχου του κινδύνου των πτώσεων. Οι οδηγίες που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Journal of the American Geriatrics Society και αποτελούν την 1η επικαιροποίηση από το 2011, συνιστούν επίσης αξιολόγηση του άκρου πόδα και των υποδημάτων, της ικανότητας εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων και του φόβου των πτώσεων. Εν όψει ιστορικού πτώσεων και αστάθειας, στοιχεία όπως η μυϊκή αδυναμία, η ισορροπία, οι διαταραχές της όρασης και της ορθοστατικής αρτηριακής πίεσης θα πρέπει επίσης να ελέγχονται. Προγράμματα βελτίωσης της ισορροπίας, του συντονισμού & ενδυνάμωσης θα πρέπει να περιλαμβάνονται στην πολύ-παραγοντική παρέμβαση (1-3 φορές την εβδομάδα διάρκειας μέχρι 12 εβδομάδων), όμως στοιχεία αντοχής και βελτίωσης της κινητικότητας μπορούν επίσης να αποτελούν μέρος του προγράμματος.

Αρχή της σελίδας